کمردرد

آمپول گرفتگی کمر

بهترین آمپول برای گرفتگی کمر چیست؟

آمپول گرفتگی کمر یکی از اولین گزینه‌هایی است که برای درمان دردهای ناگهانی و شدید ناشی از اسپاسم عضلانی تجویز می‌شود. زمانی که فرد با گرفتگی‌های حاد و ناتوان‌کننده مواجه می‌شود، انواع آمپول برای گرفتگی کمر به دلیل سرعت و اثربخشی بالایشان، مورد توجه پزشکان قرار می‌گیرد. این داروها معمولاً در شرایطی تجویز می‌شوند که درد به قدری شدید است که فعالیت‌های روزمره را مختل کرده و درمان‌های دیگر مانند مسکن‌های خوراکی یا فیزیوتراپی نتوانند به سرعت مشکل را حل کنند.

اما آیا همه آمپول‌های گرفتگی عضلات کمر یکسان عمل می‌کنند؟ هدف این مقاله از اول کلینیک، معرفی انواع آمپول‌ گرفتگی کمر است تا با بررسی ویژگی‌ها، مدت اثر و موارد استفاده هر کدام، بهترین گزینه برای درمان به‌موقع و موثر انتخاب شود.

بهترین آمپول گرفتگی کمر چیست؟

آمپول های گرفتگی کمر بسته به شدت و نوع آن برای رفع درد و التهاب در ناحیه ستون فقرات تجویز می شوند. بهترین آمپول کمر درد براساس میزان درد بیمار تجویز می شود.

بسته به نوع گرفتگی عضلانی ساده، شدید، همراه با گزگز، شبانه یا پس از ورزش، آمپول هایی که برای گرفتگی کمر تجویز می شوند بدین شکل می باشند:

نوع گرفتگی آمپول مناسب
  گرفتگی عضلانی ساده متوکاربامول ۱۰۰۰ میلی‌گرم
ب کمپلکس
  گرفتگی شدید

 

دیکلوفناک ۷۵ میلی‌گرم
مدازولام ۵ میلی‌گرم
گرفتگی همراه با گزگز و بی حسی بتامتازون ۴ میلی‌گرم
نوروبیون
گرفتگی های شبانه کلسیم گلوکونات ۱۰٪
منیزیم سولفات ۵۰٪
گرفتگی پس از ورزش تریامسینولون ۴۰ میلی‌گرم
ب۱۲ (سیانوکوبالامین)

گرفتگی عضلانی ساده

فعالیت های روزانه تکراری، انجام فعالیت های ورزشی غیر اصولی یا ایستادن های طولانی مدت گرفتگی های خفیف را در ناحیه کمر به همراه دارند. در این شدت از گرفتگی فرد همچنان می تواند فعالیت های روزانه خود را انجام دهد و پیشنهاد می شود که از مصرف دارو تا حد ممکن اجتناب کند. به جای دارو انجام حرکات کششی، کمپرس گرم و ماساژ با پماد های شل کننده توصیه می شود. برای این شدت از گرفتگی این نسخه توصیه می شود:

  • نسخه: آمپول متوکاربامول ۱۰۰۰ میلی‌گرم + آمپول ب کمپلکس
متوکاربامول ۱۰۰۰ میلی‌گرم ب کمپلکس
کاربرد کاهش اسپاسم‌های عضلانی تأمین ویتامین‌های گروه B
درمان کمردرد بهبود عملکرد عصبی
 درمان گردن درد کاهش گرفتگی عضلانی
دوز مصرفی ۱۰۰۰ میلی‌گرم هر ۱۲ ساعت هفته‌ای ۲-۳ بار
موارد احتیاط مشکلات کلیوی

مشکلات کبدی

افراد حساس به ویتامین‌های B
مدت مصرف ۷ تا ۱۰ روز بسته به نیاز

آمپول متوکاربامول ۱۰۰۰ میلی‌گرم

این آمپول برای گرفتگی های عضلانی یکی از پر مصرف ترین دارو های ممکن است. این آمپول به صورت عضلانی و وریدی تزریق می شود. بهتر است که به صورت عضلانی هر 12 ساعت یک آمپول 1000 میلی گرم تزریق شود. متوکاربامول به صورت مرکزی فعالیت نورونی را محدود می کند تا شل شدن عضلات را به همراه داشته باشد. این آمپول برای کسانی که دارای نارسایی کلیه و کبد هستند، توصیه نمی شود و خواب آلودگی، سرگیجه و افت فشار خون از عوارض جانبی این قرص می باشند.

آمپول ب کمپلکس

این آمپول تمام ویتامین های گروه B را که برای سلامت سیستم عصبی مناسب هستند را در اختیار دارد. مصرف ویتامین های گروه B موجب تقویت سیستم عصبی و جلوگیری از نوروپاتی محیطی می شود. با تقویت سیستم عصبی مرکزی، گرفتگی های عضلانی کاهش می یابند و کاهش خستگی و درد در عضلات را بیمار تجربه می کند.

گرفتگی شدید

گرفتگی های نیمه شدید فعالیت های روزانه فرد را مختل کرده و وی قادر به خم شدن و یا بلند شدن نمی باشد. در این نوع گرفتگی، سفتی شدید در عضله وجود دارد و قرار گرفتن در معرض سرما، استرس یا وضعیت نامناسب بدنی شرایط را بدتر می کند. بهتر است که از کمربند های طبی دارای امواج الکتریکی در کنار مصرف قرص های شل کننده و آمپول ضد التهاب مصرف شود. پزشکان عموما برای گرفتگی شدید این نسخه درمانی را پیشنهاد می کنند.

  • نسخه: آمپول دیکلوفناک ۷۵ میلی‌گرم + آمپول مدازولام ۵ میلی‌گرم
متوکاربامول ۱۰۰۰ میلی‌گرم ب کمپلکس
کاربرد کاهش اسپاسم‌های عضلانی تأمین ویتامین‌های گروه B
درمان کمردرد بهبود عملکرد عصبی
 درمان گردن درد کاهش گرفتگی عضلانی
دوز مصرفی ۱۰۰۰ میلی‌گرم هر ۱۲ ساعت هفته‌ای ۲-۳ بار
موارد احتیاط مشکلات کلیوی

مشکلات کبدی

افراد حساس به ویتامین‌های B
مدت مصرف ۷ تا ۱۰ روز بسته به نیاز

آمپول دیکلوفناک ۷۵ میلی‌گرم

آمپول گرفتگی عضلات کمر دیکلوفناک یکی از پرکاربردترین NSAIDs است که به صورت تزریقی برای کاهش درد و التهاب در مفاصل و عضلات استفاده می‌شود. این دارو به سرعت اثر کرده و برای تسکین دردهای حاد بسیار موثر است. دیکلوفناک همچنین آمپول سیاتیک نیز محسوب می شود و در درمان دردهای عصبی نیز موثر است.  این دارو عمیقا در عضله سرینی تزریق می شود تا عوارضی مانند سفتی یا درد در محل تزریق را نداشته باشد.

آمپول مدازولام ۵ میلی‌گرم

این دارو خواب آور و آرامش دهنده عضلانی، اما دارای نیمه عمر کوتاه می باشد. مدازولام به صورت وریدی یا عضلانی تزریق می شود و در صورتی که به صورت وریدی تزریق شود تنها 5 دقیقه و عضلانی 15 دقیقه ای تاثیرات خود را می گذارد. این دارو از طریق تقویت گیرنده های گابا در مغز می تواند موجب کاهش تحریک پذیری اعصاب و آرامش عضلانی شود.

گرفتگی همراه با گزگز و بی حسی

هنگامی که فرد به هیچ عنوان قادر به انجام فعالیت های روزانه خود نیست و حرکت کردن به صورت کلی برای وی دشوار شده است و گرفتگی وی با گزگز همراه است، گرفتگی عصبی رخ داده است. این نوع گرفتگی می تواند ناشی از فشار دیسک بر روی مهره های کمری باشد. برای کاهش گرفتگی بهتر است که از آمپول های شل کننده برای تسکین درد استفاده می شود و این موارد توصیه می شود:

  • نسخه: آمپول بتامتازون ۴ میلی‌گرم + آمپول نوروبیون
بتامتازون ۴ میلی‌گرم نوروبیون
کاربرد کاهش التهاب تقویت سیستم عصبی
درمان آلرژی شدید
آرتروز درمان کمبود ویتامین‌های B
بیماری‌های خودایمنی
دوز مصرفی ۴ تا ۸ میلی‌گرم عضلانی یک‌بار در روز 1 ویال عضلانی ۲-۳ بار
موارد احتیاط بیماران دیابتی افراد حساس به ویتامین‌های گروه B
افراد دارای زخم معده
افراد دارای پوکی استخوان بیماران کلیوی و کبدی
بیماران با نقص ایمنی
مدت مصرف ۱ تا ۲ هفته ۷ تا ۱۰ روز
هفته‌ای ۱ تا ۳ بار

آمپول بتامتازون ۴ میلی‌گرم

بتامتازون یک کورتیکواستروئید قوی است که به صورت تزریقی برای درمان انواع مختلف التهاب استفاده می‌شود. این دارو به سرعت اثر کرده و برای کاهش درد و التهاب حاد بسیار موثر است. این دارو به 4 شکل عضلانی، مفصلی، پوستی و یا نخاعی (اپیدورال) تزریق می شود. این دارو تاثیر فوری بر روی کاهش التهاب دارد و تا 1 الی 3 هفته نیز بافی می ماند. مصرف این دارو در عفونت های سیستمیک و ویروسی نباید مورد استفاده قرار گیرد و مصرف آن ممکن است که با افزایش قند خون و احتمال دیابت همراه باشد.

آمپول نوروبیون

نوروبیون یک داروی تقویت کننده اعصاب و عضلات است و با فراهم کردن ویتامین های مورد نیاز سلامت سیستم عصبی، عملکرد عضلات و تولید انرژی و کاهش درد های ناشی از گرفتگی های عصبی را به همراه دارند. این آمپول عموما به صورت سرینی در داخل باسن توسط یک متخصص باید تزریق شود.

گرفتگی های شبانه

این نوع گرفتگی در شب رخ می دهد و برای چند دقیقه امان را از بیمار می گیرد. گرفتگی عضلانی در طی شب می تواند ناشی از عدم مصرف مایعات کافی در طول روز باشد. همچنین ممکن است که بیمار از ضعف عضلانی در طول روز نیز گلایه داشته باشد. برای گرفتگی های در طی شب استفاده از این موارد توصیه می شود.

  • نسخه: آمپول کلسیم گلوکونات ۱۰٪ + آمپول منیزیم سولفات ۵۰٪
کلسیم گلوکونات ۱۰٪ منیزیم سولفات ۵۰٪
کاربرد درمان کمبود کلسیم درمان کمبود منیزیم
کمبود منیزیم درمان اسپاسم عضلانی
دوز مصرفی 700 تا 1000 میلی‌گرم تزریق آهسته وریدی 4 تا 8 گرم تزریق آهسته وریدی
موارد احتیاط بیماران مبتلا به سنگ کلیه بیماران نارسایی کلیوی
نارسایی کلیوی مشکلات قلبی
اختلالات ریتم قلبی مشکلات گوارشی
مدت مصرف کوتاه مدت کوتاه‌مدت

آمپول کلسیم گلوکونات ۱۰٪

این آمپول یک مکمل عالی برای جبران کلسین در بدن است و جلوی گرفتگی های ناشی از کمبود کلیسم را می گیرد. 10 تا 20 میلی گرم تزریق وریدی این دارو موجب کاهش فاحش گرفتگی های شبانه می شود. البته از آنجا که کمبود کلسیم در طول شب نیز موجب به هم خوردن تعادل الکترونی می شود این آمپول می تواند از طریق فراهم کردن کلیسم این اسپاسم ها را بر طرف کند.

آمپول منیزیم سولفات ۵۰٪

آمپول منیزیم سولفات آمپول الکترولیتی و ضد تشنج است که با فراهم کردن منیزیم کافی برای عملکردن اعصاب و عضلات، جلوی تشنج عضلانی را می گیرد و از گرفتگی های شبانه عضلانی جلوگیری می کند. این دارو به صورت وریدی تزریق شده و اثرات خود را 20 دقیقه پس از تزریق به جا می گذارد و تا 6 ساعت در بدن ماندگاری دارد. البته این دارو باید به دلیل افت فشار خون و سرگیجه با احتیاط مصرف شود تا از عوارض احتمالی آن جلوگیری شود.

گرفتگی پس از ورزش

این نوع گرفتگی عموما پس از انجام تمرینات ورزشی رخ می دهد و احساس درد و سفتی در عضله را به همراه دارد که حساس به لمس یا حرکت عضله می باشد. این نوع گرفتگی ممکن است که همراه با تورم و التهاب خفیف بوده و طی 24 تا 48 ساعت بهبود یابد. برای گرفتگی های پس از ورزش بهتر است که این موارد را انجام دهید.

  • نسخه: آمپول تریامسینولون ۴۰ میلی‌گرم + آمپول ب۱۲ (سیانوکوبالامین)
تریامسینولون ۴۰ میلی‌گرم ب۱۲ (سیانوکوبالامین)
کاربرد کاهش التهاب

درمان آرتروز

درمان کمبود ویتامین B12

کم‌خونی مگالوبلاستیک

دوز مصرفی ۴۰ تا ۸۰ میلی‌گرم عضلانی هر ۴ تا ۶ هفته ۱۰۰۰ میکروگرم روزانه
موارد احتیاط بیماران دیابتی

بیماران دارای زخم معده

پوکی استخوان و نقص ایمنی

بیماران کلیوی

بیماران کبدی

مدت مصرف معمولاً ۴ تا ۶ هفته ۷ تا ۱۰ روز، سپس ماهانه یک‌بار

آمپول تریامسینولون ۴۰ میلی‌گرم

تریامسینولون یک داروی کورتیکواستروئید است که برای درمان التهاب‌های مزمن استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریقی و خوراکی موجود است. این دارو به صورت تزریق داخل مفصلی انجام می شود و برای کاهش التهاب مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو به صورت عضلانی و داخل مفصلی و یا داخل پوستی حدود 40 میلیگرم تزریق می شود. از آنجا که این دارو ممکن است که موجب افزایش قند خون و فشار خون شود بهتر است که با احتیاط در گروه های حساس مصرف شود.

آمپول ب۱۲ (سیانوکوبالامین)

انجام تمرینات ورزشی شدید و طولانی مدت موجب کاهش ویتامین ها از جمله ویتامین B12 می شود و کاهش آن می تواند ضعف و خستگی عضلانی را به همراه داشته باشد. ویتامین B12 موجب بهبود کم خونی پس از تمرینات ورزشی شده و اکسیژن مورد نیاز عضلات را پس از تمرینات ورزشی فراهم می کند. این آمپول به صورت عضلانی، زیرجلدی و وریدی 1 میلی گرم لازم است که تزریق شود.

دیگر آمپول های گرفتگی کمر

دیگر آمپول هایی که برای کاهش گرفتگی کمر و درد عضلانی ممکن است که توسط پزشک تجویز شود و مورد استفاده قرار گیرند عبارتند از:

آمپول شل‌کننده‌های عضلانی (Muscle Relaxants)

شل‌کننده‌های عضلانی، داروهایی هستند که با کاهش فعالیت عصبی که به عضلات فرمان انقباض می‌دهد، باعث شل شدن عضلات می‌شوند. این داروها به طور خاص برای درمان اسپاسم عضلانی و گرفتگی کمر تجویز می‌شوند. مکانیسم اثر این داروها به این صورت است که با تاثیر بر گیرنده‌های خاصی در سیستم عصبی مرکزی، انتقال پیام‌های عصبی به عضلات را کاهش می‌دهند و در نتیجه باعث شل شدن عضلات می‌شوند. موارد تجویز شل‌کننده‌های عضلانی به عنوان آمپول برای گرفتگی کمر  عبارتند از:

  • آمپول باکلوفن (Baclofen): باکلوفن یکی از پر کاربردترین آمپول گرفتگی عضلات کمر است که به طور مستقیم بر روی نخاع اثر کرده و باعث کاهش اسپاسم عضلانی می‌شود. باکلوفن معمولاً برای درمان اسپاسم عضلانی ناشی از بیماری‌های عصبی مانند مولتیپل اسکلروزیس استفاده می‌شود.

آمپول باکلوفن یکی از رایج ترین انواع شل کننده های عضلانی است که برای رفع گرفتگی کمر تجویز می شود.

  • آمپول تیزانیدین (Tizanidine): آمپول گرفتگی عضلات کمر تیزانیدین با اثر بر گیرنده‌های آلفا-2 آدرنرژیک در نخاع، باعث کاهش فعالیت عصبی و شل شدن عضلات می‌شود. تیزانیدین معمولاً برای درمان اسپاسم عضلانی ناشی از آسیب‌های نخاعی یا بیماری‌های التهابی استفاده می‌شود.

آمپول تیزانیدین باعث کاهش فعالیت عصبی و شل شدن عضلات می‌شود.

آمپول ضد التهاب‌ غیراستروئیدی (NSAIDs)

ضد التهاب‌های غیراستروئیدی (NSAIDs) دسته بزرگی از داروها هستند که برای کاهش درد، التهاب و تب استفاده می‌شوند. این داروها باعث مهار آنزیم سیکلو اکسیژناز (COX) می‌شوند. این آنزیم در تولید پروستاگلاندین‌ها نقش دارد که مواد شیمیایی هستند که باعث التهاب، درد و تب می‌شوند. با مهار COX، NSAIDs تولید پروستاگلاندین‌ها را کاهش می‌دهند و در نتیجه درد، التهاب و تب را کاهش می‌دهند.

  • آمپول کتوپروفن (Ketoprofen): آمپول گرفتگی عضلات کمر کتوپروفن نیز یک NSAID قوی است که برای کاهش درد و التهاب ناشی از آسیب‌ها و بیماری‌های التهابی استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریقی و خوراکی موجود است.
  • آمپول ایندومتاسین (Indomethacin): آمپول گرفتگی کمر ایندومتاسین یک NSAID قوی‌تر نسبت به دیکلوفناک و کتوپروفن است و معمولاً برای درمان التهاب‌های شدید و مزمن استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریقی و خوراکی موجود است.

محصول پیشنهادی برای مطالعه : زانوبند زاپیامکس

آمپول دیکلوفناک یک آمپول ضدالتهاب غیراستروئیدی برای رفع گرفتگی کمر است.

آمپول‌های کورتیکواستروئیدی (Corticosteroids)

کورتیکواستروئیدها گروهی از داروهای ضدالتهابی بسیار قوی هستند که با مهار سیستم ایمنی بدن و کاهش التهاب، درد را تسکین می‌دهند. این داروها به صورت تزریقی به طور مستقیم به محل التهاب تزریق می‌شوند و در درمان انواع مختلف التهاب، از جمله التهاب مفاصل و بافت‌های نرم، بسیار موثر هستند.

کورتیکواستروئیدها با کاهش تولید مواد شیمیایی که باعث التهاب می‌شوند (مانند پروستاگلاندین‌ها و لکوترین‌ها)، التهاب را کاهش می‌دهند. همچنین، این داروها با پایدار کردن غشای سلولی و جلوگیری از آزاد شدن آنزیم‌های تخریب‌کننده بافت، از آسیب به بافت‌ها جلوگیری می‌کنند.

  • آمپول متیل‌پردنیزولون (Methylprednisolone): متیل‌پردنیزولون یک کورتیکواستروئید قوی است که برای درمان التهاب‌های شدید و بیماری‌های خود ایمنی استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریقی و خوراکی موجود است.

آمپول اپیوئیدی (Opioids)

شبه‌مخدرها (Opioids) گروهی از داروها هستند که به دلیل توانایی بسیار بالای آن‌ها در تسکین درد، برای درمان دردهای شدید و مزمن، از جمله دردهای ناشی از گرفتگی عضلات کمر، استفاده می‌شوند. این داروها با تقلید از عمل اندورفین‌های طبیعی بدن، به گیرنده‌های درد در مغز متصل شده و باعث کاهش احساس درد می‌شوند.

  • مورفین (Morphine): مورفین قوی‌ترین شبه‌مخدر طبیعی است و برای درمان دردهای شدید و مزمن استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریقی، خوراکی و پچ پوستی موجود است.
  • فنتانیل (Fentanyl): فنتانیل یک شبه‌مخدر سنتزی است که بسیار قوی‌تر از مورفین است و برای درمان دردهای شدید و مزمن، از جمله دردهای ناشی از سرطان، استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریقی، پچ پوستی و اسپری بینی موجود است.
  • اوکسی‌کودون (Oxycodone): اوکسی‌کودون یک شبه‌مخدر سنتزی است که برای درمان دردهای متوسط تا شدید استفاده می‌شود. این دارو به صورت قرص، کپسول و محلول خوراکی موجود است.

آمپول ضد تشنج (Anticonvulsants)

داروهای ضد تشنج (Anticonvulsants) در ابتدا برای کنترل تشنج در بیماری صرع تجویز می‌شدند، اما امروزه از آن‌ها برای درمان طیف گسترده‌ای از دردهای عصبی، از جمله درد ناشی از گرفتگی عضلات کمر نیز استفاده می‌شود. این داروها با کاهش فعالیت بیش‌ازحد سلول‌های عصبی و تعدیل انتقال‌دهنده‌های عصبی، به تسکین درد کمک می‌کنند.

  • گاباپنتین (Gabapentin): گاباپنتین یکی از رایج‌ترین داروهای ضد تشنج است که برای درمان انواع مختلف دردهای عصبی، از جمله درد ناشی از دیابت و زونا، استفاده می‌شود. این دارو با افزایش فعالیت انتقال‌دهنده عصبی GABA، به کاهش درد کمک می‌کند.
  • پرگابالین (Pregabalin): پرگابالین دارویی مشابه گاباپنتین است و برای درمان دردهای عصبی، فیبرومیالژیا و برخی اختلالات اضطرابی استفاده می‌شود.
  • لاموتریژین (Lamotrigine): لاموتریژین علاوه بر درمان صرع، برای درمان دردهای عصبی ناشی از آسیب‌های عصبی نیز استفاده می‌شود.

علت گرفتگی کمر چیست؟

گرفتگی کمر یا اسپاسم عضلانی کمر، یک انقباض ناگهانی و غیرارادی عضلات کمر است که می‌تواند بسیار دردناک باشد. دلایل مختلفی برای این اتفاق وجود دارد. از جمله این دلایل می‌توان به وضعیت نامناسب بدن هنگام نشستن یا ایستادن، بلند کردن اجسام سنگین به شیوه نادرست، آسیب دیدگی عضلات کمر، کمبود مواد معدنی مانند منیزیم و پتاسیم، کم آبی بدن، استرس و برخی بیماری‌های زمینه‌ای مانند آرتروز یا فتق دیسک اشاره کرد. این انقباضات ناگهانی می‌توانند به دلیل تحریک اعصاب، التهاب عضلات یا خستگی بیش از حد عضلات رخ دهند و باعث درد شدید و محدود شدن حرکت شوند.

سوالات متداول

موثرترین آمپول برای گرفتگی کمر چیست؟

به طور کلی آمپول های کورتون دار قوی ترین آمپول ها برای رفع گرفتگی کمر هستند. کورتون ها با مهار آنزیم های التهابی در بدن منجر به رفع موثر التهاب در ناحیه ستون فقرات، مفاصل و تاندون ها می شوند. با این حالف آمپول های حاوی کورتون مثل بتامتازون در موارد گرفتگی عضلات شدید توصیه می شوند و موارد خفیف تر اغلب یا با قرص گرفتگی کمر و یا آمپول های شل کننده عضلات درمان می شوند.

موثرترین روش تزریق آمپول کمر درد چیست؟

آمپول کمر درد در موارد خفیف تا متوسط به صورت عضلانی تزریق می شوند؛ با این حال در موارد شدید تزریق آمپول کمر درد در ناحیه ستون فقرات که به آن تزریق اپیدورال گفته می شود، سبب رفع سریعتر و موثرتر درد و التهاب در این ناحیه می شود. از آمپول هایی که قابلیت تزریق به صورت اپیدورال را دارند می توان به انواع آمپول های استروئیدی اشاره کرد.

نحوه عملکرد آمپول گرفتگی عضلات کمر چگونه است؟

در مواجهه با دردهای شدید کمر، بسیاری از افراد به دنبال راه حل‌های سریع و موثری هستند. یکی از این راه حل‌ها، تزریق آمپول گرفتگی عضلات کمر است. اما چگونه این آمپول‌ها عمل می‌کنند و چه تاثیری بر درد دارند؟ آمپول‌های مورد استفاده برای درمان گرفتگی کمر با مکانیسم‌های مختلفی به کاهش درد و اسپاسم عضلانی کمک می‌کنند. این داروها به طور مستقیم به محل درد تزریق می‌شوند و با اثرگذاری بر روی گیرنده‌های عصبی، التهاب و اسپاسم عضلانی را کاهش می‌دهند.

استفاده از آمپول گرفتگی کمر یا فیزیوتراپی خانگی کمر؟

به طور کلی، برای رفع گرفتگی های شدید در ابتدا بهتر است از درمان های بدون عارضه و در دسترس تر مثل کمپرس سرد و گرم، ورزش، فیزیوتراپی و اصلاح وضعیت بدن استفاده کرد. فیزیوتراپی کمر در منزل هم به کمک تمرینات اصلاحی و هم با استفاده از تجهیزات پزشکی خانگی مثل کمربند پلاتینر که قابلیت درمانی نیز دارد انجام می شود.

عوارض استفاده از آمپول گرفتگی کمر چیست؟

استفاده از آمپول گرفتگی کمر نباید به عنوان اولین راهکار برای درمان گرفتگی کمر محسوب شود؛ درواقع استفاده بی مورد از آمپول های شل کننده عضلات باعث می شود که عارضه گرفتگی عضلات به طور مکرر در فرد ایجاد شود. نتیجه چنین وضعیتی می تواند فشار مضاعفی را بر عصب ها و دیسک های ستون فقرات وارد کند. به همین دلیل توصیه می شود در هنگام بروز عارضه گرفتگی کمر حداقل 72 ساعت از درمان های خانگی مثل کمپرس، استراحت و استفاده از کمربند طبی استفاده کنید. کمربندهای طبی مختلفی برای رفع گرفتگی کمر مناسب هستند به خصوص انواعی از کمربند طبی که مجهز به سیستم امواج اولتراسوند هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *